Dunju napadaju mnoge bolesti iz grupa mikoza i bakterioza. Najčešće bolesti su: monilija (trulež plodova), pegavost lišća, pepelnica dunje, posmeđivanje lišća i bakterijska plamenjača.
Monilija (trulež plodova)
Ovu bolest izaziva gljiva Sclerotinia cydoniae, Monilia neans. Parazit se u proleće razvija na mladom lišću, odakle ga insekti, najviše pčele, prenose na tučkove cveta i tako zaraze mlade plodove, koji se ubrzo suše i mumificiraju. Mumificirani plodovi ostaju na granama vrlo dugo, često sa jednim ili dva suva lista.
Tokom leta, zaraza prelazi na razvijene plodove, koji počinju da trule. Trulež se posebno brzo razvija na mestima oštećenja izazvanih insektima ili mehaničkim povredama. Zaraženi plodovi dobijaju mrkocrnu boju i postepeno se suše. Oko mesta zaraze pojavljuju se pepeljaste gomilice konidija, raspoređene u koncentrične krugove. Bolest često prelazi sa zaraženih plodova na rodne grančice.
Mere suzbijanja: Najefikasnija mera je preventivno prskanje. U jesen treba pokupiti zaraženo lišće, mumificirane i trule plodove, vrhove grančica, te ih spaliti ili duboko zakopati.
Pegavost lišća dunje
Ovu bolest izaziva gljiva Mycosphaerella cydoniae, koja izaziva okruglaste sivkaste pege na lišću, oivičene tamnijom zonom. Zaraženo lišće prerano otpada, smanjujući asimilacionu površinu biljke. Bolest takođe napada mlade plodove, koji se ubrzo suše.
Mere suzbijanja: Prskanje odgovarajućim preparatima i sakupljanje obolelog lišća i plodova, koji se zatim spaljuju.
Pepelnica dunje
Ovu bolest izaziva gljiva Podosphaera oxyacantha. Napada mladare i lišće, na kojima stvara sivkastu prevlaku koja se lako skida. Na mestu infekcije kasnije se javljaju mlada telašca koja ostavljaju vidljive tragove, zbog čega se lišće često suši. Gljivice prezimljavaju u otpalom lišću.
Mere suzbijanja: Zaražene mladare i suvo lišće treba saseći i spaliti. Preventivno prskanje hemijskim sredstvima treba obaviti pre cvetanja i nakon precvetavanja.
Bakterijska plamenjača (Erwinia amylovora Burill.)
Bakterijska plamenjača jabuke, kruške, dunje i mušmule izazvana je bakterijom Erwinia amylovora Burill. Bolest potiče iz Severne Amerike i od 1957. godine se proširila širom sveta. U Srbiji je prvi put otkrivena 1990. godine.
Bakterija napada sve delove biljke: cvetove, lišće, letoraste, mlade plodove, pa čak i deblo i koru. Cvetovi postaju smeđi, a zatim crni i suše se. Osušeno lišće i letorasti ostaju na granama. Mladi plodovi pocrne i ne otpadaju. Na zaraženoj kori pojavljuju se tamne, nabrekle i ispucale površine, na kojima se vide kapljice bakterijskog eksudata.
Mere suzbijanja: Nema efikasnih hemijskih sredstava za suzbijanje ove bakterije. Potrebno je uvesti stalnu kontrolu voćnjaka i sprečiti širenje zaraze odstranjivanjem obolelih grana i njihovim spaljivanjem. Dezinfekcija alata i higijenske mere, kao što je prskanje bakarnim preparatima, mogu usporiti širenje bolesti.
Štetočine dunje
Breskvin smotavac (Laspeyresia molesta)
Ova štetočina napada plodove dunje tokom leta, izazivajući crvljivost i otpadanje plodova, često do 80%. Gusenice prave velike šupljine u mesu ploda ispunjene izmetom. Ova štetočina može imati 3-4 generacije godišnje, a napad je jači ako se u blizini gaji breskva.
Mere suzbijanja: Prskanje krajem maja, polovinom juna, jula i početkom avgusta.
Jabukin smotavac (Laspeyresia pomonella)
Ova štetočina takođe izaziva crvljivost plodova, ali gusenice prave šire otvore u predelu semene kućice. Kroz ove otvore prodire gljiva Monilia, koja uzrokuje trulež plodova.
Mere suzbijanja: Prskanje odgovarajućim preparatima pre nego što gusenice prodru u plodove.
Zelena lisna vaš (Aphis pomi de Geer)
Ova vaš napada mlada stabla dunje, izazivajući kovrčanje lišća i zaustavljanje rasta mladara. Razvija više generacija tokom vegetacije, a krilate forme šire zarazu na druge biljke.
Mere suzbijanja: Suzbija se zimskim i letnjim prskanjem.