Mečja leska se rasprostranjuje širom: u Maloj Aziji, na Balkanskom poluostrvu, u Kavkazu, Avganistanu i drugim područjima. Kao drvo, ova leska ima visoke tehničke vrednosti i može se naći u mnogim parkovima. Njeno visoko stablo je lepo razvijeno i vrlo dekorativno.
Jedna od karakteristika mečje leske je to što ne daje izdanke, pa se koristi kao podloga za gajenje plemenitih sorti lešnika. Takođe, služi kao stablotvorac plemenitim sortama lešnika. Prema Koraću i saradnicima (1993), na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu selekcionisana su dva tipa mačje leske – NS A2 i NS B4. Prema njihovim podacima, prijem kalemljenih sorti lešnika na podlozi A2 iznosi 92%, dok je na B4 90%.
Pored mečje leske, postoje i druge vrste, kao što su kanadska leska (Corylus cornuta Marsh.) koja raste u divljem stanju u Severnoj Americi, i američka leska (Corylus americana Marsh.). Ove vrste su značajne u hibridizaciji za dobijanje potomstva otpornog na niske temperature u SAD i Kanadi. Mnoge sorte lešnika nastale su hibridizacijom između C. avellana i C. maxima kao i između C. avellana i C. americana.